De elohistische bron (of de Elohist), vaak afgekort tot E, is volgens de documentaire hypothese een hypothetische bron van de . Hier volgen enkele belangrijke punten hierover:
Oorsprong en definitie
Documentaire hypothese: Deze hypothese, die in de 19e eeuw is ontwikkeld, stelt dat de is samengesteld uit meerdere afzonderlijke bronnen: jahwist (J), elohist (E), deuteronomist (D) en priesterlijk (P).
Goddelijke naam: De elohistische bron heet zo omdat ze God veelvuldig aanduidt met de goddelijke naam Elohim, in plaats van met .
Kenmerken
Stijl en theologie: De elohistische bron wordt gekenmerkt door een meer transcendente visie op God, waarbij antropomorfismen worden vermeden. Ze benadrukt vaak de profetie en de goddelijke openbaring door middel van dromen en visioenen.
Toegeschreven passages: Bepaalde verhalen, zoals de roeping van Abraham (Genesis 20), de droom van Jakob in Bethel (Genesis 28.10-22) en delen van het verhaal van Jozef, worden aan deze bron toegeschreven.
Datering en geldigheid
Datering: Onderzoekers schatten dat de elohistische bron is opgesteld ten tijde van het noordelijke koninkrijk Israël, tussen de 9e en de 8e eeuw voor onze jaartelling.
Geldigheid: Net als bij de is de geldigheid van de elohistische bron en van de documentaire hypothese in het algemeen onder hedendaagse onderzoekers omstreden; sommigen geven de voorkeur aan andere modellen om het ontstaan van de te verklaren.
Kortom, de elohistische bron is een theoretisch onderdeel van de kritische bestudering van de bijbelse teksten en biedt een bijzonder perspectief op de relatie tussen God en de mensen.