Het verhaal van de ontdekking van de papyrus P52 is net zo fascinerend! Zo ging het in zijn werk:
Ontdekking
Begin 20e eeuw: Bernard Pyne Grenfell en Arthur Surridge Hunt, twee geleerden van de Universiteit van Oxford, doorzochten in het gebied van de Fayoum in Egypte oude puinhopen toen ze honderden papyrusfragmenten opgroeven.
1920: Grenfell koopt een klein papyrusfragment van ongeveer 9 cm bij 6 cm. Dit fragment hoorde bij andere die waren aangekocht voor de John Rylands Library in Manchester.
Identificatie
1935 : Colin Henderson Roberts, eveneens van de Universiteit van Oxford, sorteerde deze oude papyri voor de bibliotheek. Hij merkte een fragment op met vertrouwde Griekse woorden1.
1936 : Roberts publiceert zijn bevindingen in een artikel met de titel "An Unpublished Fragment of the Fourth Gospel in the John Rylands Library". Hij identificeerde het fragment als verzen uit het Evangelie volgens Johannes (Johannes 18.31-33 op de voorzijde en Johannes 18.37-38 op de achterzijde).
Belang
Datering: Dankzij een methode die paleografie heet, kon Roberts schatten dat het fragment dateerde uit de eerste helft van de 2e eeuw, waardoor het het oudste bekende fragment van het Nieuwe Testament is.
Bewaring: De papyrus P52 wordt nu bewaard in de John Rylands Library in Manchester.
Deze onverwachte ontdekking tussen het afval heeft ertoe bijgedragen de geschiedenis en de overlevering van de bijbelse teksten beter te begrijpen. Het is een mooi verhaal van doorzettingsvermogen en passie voor historisch onderzoek!