De Alexandrinus is een christelijk handschrift uit de vijfde eeuw. Hier volgen enkele belangrijke gegevens erover:
Geschiedenis
Datum: Rond 400-440 n.Chr.
Ontdekking: Hij ontleent zijn naam aan de stad Alexandrië, waar hij vermoedelijk is geschreven. Hij werd in 16282 door patriarch Cyrillus Lucaris aan koning Karel I van Engeland geschonken.
Huidige eigenaar: Hij wordt momenteel bewaard in de British Library in Londen.
Samenstelling
Tekst: Hij bevat het grootste deel van het Oude en het Nieuwe Testament in het Grieks.
Formaat: Geschreven in unciaalschrift met twee kolommen op elke pagina; elke kolom bevat tussen de 46 en 52 regels en elke regel tussen de 20 en 25 letters.
Materiaal: Hij bestaat uit 773 bladen perkament.
Belang
Tekst: Hij behoort tot de Byzantijnse tekstfamilie, wat betekent dat hij heel dicht bij de oorspronkelijke versies van de Schrift staat.
Staat: Hij is een van de weinige handschriften die volledig bewaard zijn gebleven.
Studie: Hij is van cruciaal belang voor de tekstkritiek en de geschiedenis van de bijbelteksten.
De Alexandrinus is een kostbare getuige van de geschiedenis van de bijbeltekst en van de overlevering van de Schrift door de eeuwen heen.