INF028

De brief van Aristeas

De brief van Aristeas, een oud document dat vaak als pseudepigraaf wordt aangeduid, vertelt over de vertaling van de Thora in het Grieks door 72 Joodse geleerden onder Ptolemaeus II Filadelfus. De brief dateert waarschijnlijk uit de 2e eeuw v.Chr., wordt beschouwd als een propagandawerk van het Alexandrijnse jodendom en is geen betrouwbare historische bron, maar biedt wel een kijkje in de culturele context van die tijd.

2 min Brief van Aristeas vertaling van de Thora Joodse geleerden Ptolemaeus II Filadelfus pseudepigraaf

De brief van Aristeas

Volgens de brief van Aristeas, een oud document, zouden 72 Joodse geleerden zijn uitgekozen om de in de 3e eeuw v.Chr., tijdens het bewind van Ptolemaeus II Filadelfus, in het Grieks te vertalen. Deze geleerden, zes uit elke stam van Israël, zouden onafhankelijk van elkaar hebben gewerkt, maar hun vertalingen zouden bij vergelijking identiek zijn gebleken.

De brief van Aristeas wordt vaak beschouwd als een pseudepigraaf, dat wil zeggen een tekst die wordt toegeschreven aan een auteur die niet de werkelijke schrijver ervan is. Hij is waarschijnlijk in de 2e eeuw v.Chr. opgesteld, lang na de gebeurtenissen die hij beschrijft.

Hoewel de brief een propagandawerk van het Alexandrijnse jodendom is en de geest van die tijd weerspiegelt, is het moeilijk hem te beschouwen als een betrouwbare historische bron voor de precieze details die hij vermeldt, zoals het exacte aantal vertalers of het onafhankelijke karakter van hun vertalingen.

Kortom, de brief van Aristeas is een waardevolle bron om de culturele en religieuze context van die tijd te begrijpen, maar hij moet niet worden opgevat als een nauwkeurig historisch verslag.

La lettre d'Aristée. La Lettre d'Aristée, document ancien souvent qualifié de pseudépigraphe, relate la traduction de la Torah en grec par 72 érudits juifs sous Ptolémée II Philadelphe. Datant probablement du IIe siècle avant Jésus-Christ, elle est considérée comme une œuvre de propagande du judaïsme alexandrin et n'est pas une source historique fiable, mais elle offre un aperçu du contexte culturel de l'époque. La lettre d’Aristée. Selon la Lettre d'Aristée, un document ancien, 72 érudits juifs auraient été sélectionnés pour traduire la Torah en grec au 3ème siècle avant notre ère, sous le règne de Ptolémée II Philadelphe. Ces érudits, six de chaque tribu d'Israël, auraient travaillé de manière indépendante, mais leurs traductions se seraient avérées identiques lorsqu'elles ont été comparées. La Lettre d'Aristée est souvent considérée comme un pseudépigraphe, c'est-à-dire un texte attribué à un auteur qui n'en est pas l'auteur réel. Elle a probablement été rédigée au IIe siècle avant notre ère, bien après les événements qu'elle décrit. Bien que la lettre soit une œuvre de propagande du judaïsme alexandrin et qu'elle reflète l'esprit de l'époque, il est difficile de la considérer comme une source historique fiable pour les détails précis qu'elle rapporte, comme le nombre exact de traducteurs ou la nature indépendante de leurs traductions. En résumé, la Lettre d'Aristée est une source précieuse pour comprendre le contexte culturel et religieux de l'époque, mais elle ne doit pas être prise comme un compte rendu historique exact.